De eerste kamer

De Eerste Kamer is in 1848 ontstaan, toen de Koning nog veel te vertellen had. De Koning kon toen nog zelf bepalen wie er in de Eerste kamer mochten zitten. Op deze manier kon de Koning de mensen in de Eerste Kamer vertellen dat zij de "plannen" van de Tweede Kamer moesten afkeuren en zo werden die dan tegengehouden.
De Koning kon dus bijna alles zelf bepalen.


De Tweede Kamer had niet veel te vertellen, want de Koning keurde gewoon af wat hem niet beviel. De Tweede Kamer had daar genoeg van. In 1848 bepaalde men dat de Provinciale Staten de leden van de Eerste Kamer zouden kiezen. De Koning had daar niets meer over te vertellen. Hierdoor kwam er gerechtigheid in beide kamers en vanaf dat moment is de Staten-Generaal de "baas" van ons land.


Wat doet de Eerste Kamer?

De Eerste Kamer heeft 75 leden. Dat is dus de helft dan van de Tweede Kamer. De Eerste Kamer controleert de wetten die door de Tweede Kamer zijn aangenomen nog eens. Ze kijkt of de nieuwe wetten wel kloppen met de andere wetten. De Eerste Kamer moet wetten dus goedkeuren nadat ze door de Tweede Kamer zijn aangenomen. De leden van de Eerste Kamer mogen alleen 'eens' (ja) of 'oneens' (nee) tegen de wet zeggen. Ze mogen de wetsvoorstellen niet meer wijzigen en geen eigen wetsvoorstellen indienen. In Den Haag noemen ze dat: ze hebben geen recht op amendement. Als er iets aan een wet niet klopt, dan sturen ze de wet terug naar de Tweede Kamer.
De leden van de Eerste Kamer vergaderen één dag per week, op dinsdag. De Eerste Kamer wordt niet gekozen door het volk, maar door de leden van de Provinciale Staten.

De Noenzaal

De Noenzaal is een heel beroemde zaal van de Eerste kamer. Vroeger noemde men de tijd rond twaalf uur ‘De Noen’. En wat doe je rond twaalf uur? Precies, dan ga je lunchen. Daar is die zaal dus voor. De ministers kunnen een babbeltje maken met de andere ministers.